» Home
» Archief
» Columns
» Schema & Uitslagen
» Stand
» Stats
» Spelers
» Teams
» Trades
» Geblesseerd
» Forum
» Contact
Moeten Bettman en Goodenow blijven?
 Alleen Bettman
 Alleen Goodenow
 Allebei blijven
 Geen van beide
 
New Hope League
01/04/2004 - Het is niet raar om te stellen dat de NHL, door de media al de ‘’No Hope League’’ gebrandmerkt, zich in een crisis bevindt. Voor wat betreft de gemiddelde Amerikaan heeft de NHL door het toenemende geweld, de geldzorgen en het steeds onaantrekkelijker ogende spel misschien al afgedaan, maar de Stanley Cup Playoffs van 2004 bevestigen dit beeld allerminst. De NHL leeft weer.

Martin Brodeur
Wat is het heerlijk verfrissend om deze lente de overgebleven vier teams in hun race om de Stanley Cup aan het werk te zien. Geen traps, saaie defensieve tactieken of left-wing blocks waarmee voormalig succesvolle playoff teams zoals New Jersey de NHL de afgelopen jaren domineerde.

Nee, dit is ijshockey zoals het hoort. Talentvolle en technisch vaardige aanvallers, meekomende verdedigers en fantastische goaltending, maar met nog steeds genoeg intens en fysiek spel door vier teams die eigenlijk niet gewend zijn om zo ver te komen in het post-season.

Maar toch, met hoeveel belangstelling de ijshockey fan de Tambay Bay Lightning, Philadelphia Flyers, Calgary Flames en de San Jose Sharks ook volgt, in het achterhoofd blijf je je toch afvragen wat er in de toekomst staat te wachten voor onze favoriete sport. Het gaat een enorm spannende zomer worden voor fans, media, spelers, team-eigenaren en iedereen erbij betrokken.

Er is al veel gezegd en geschreven over de dreigende lockout en hoe de toekomst van het ijshockey misschien wel richting de afgrond afstevend. Bovendien kan niemand de uitkomst voorspellen in de oorlog tussen de team-eigenaren, de NHL en de NHL Players Association. Zoals gezegd, iedereen ziet wat er in de afgelopen jaren met het spel is gebeurd. Bovendien werken de huidige financiele omstandigheden nou ook niet bepaald mee.

Ieders gezond verstand zegt daarom dat het zo niet langer door kan gaan en dat drastische veranderingen móeten plaatsvinden richting een vorm van een of andere economische stabiliteit binnen de league, zij het een harde salary cap, revenue sharing of beide, het zal er toch echt van moeten komen wil je de sport weer laten bloeien.

Tegelijkertijd, mocht er volgend jaar een seizoen komen, het is nog maar de vraag welke teams er dam in zullen zitten en onder welke omstandigheden de competitie in zijn geheel er dan uit zal zien. Veel General Managers hebben namelijk al laten blijken toch vertrouwen te hebben dat er een nieuwe CAO bereikt kan worden voor de oude verloopt op 15 september. Meerdere hooggeplaatse personen binnen de NHL delen dit optimisme. Als je daar al van kan spreken natuurlijk.


Kijkend naar een van mijn eigen favoriete teams, de St. Louis Blues, is er sprake van een identiek bescheiden optimisme. Niemand heeft op dit moment enig idee hoe de club er uit zal zien mocht er een lockout komen op dat moment in september dat de training camps al in volle gang zullen zijn. General Manger Larry Pleau heeft gezegd dat het team jonger moet, sneller en daardoor moeilijker om tegen te spelen. De salarissen (zonder salary cap) zullen verminderd worden van nu $60 miljoen tot ongeveer $40- $50 miljoen.
‘’Waarschijnlijk zelfs minder’’, zei Pleau tijdens de laatste persconferentie van het seizoen samen met Coach Mike Kitchen.

En ik moet toegeven, ik kan dit alleen maar als positief opvatten. Drie jaar geleden was zonder twijfel een van de mooiste seizoenen in de geschiedenis van de Blues toen ze de laatste vier bereikten en echt een kans hadden op een Stanley Cup. Toen werd – uiteraard- de ‘’jongere-speler’’ strategie overboord gegooid omdat iedereen aanvoelde dat ze misschien wel konden aansluiten bij de top in de NHL. Enkele namen met sterrenstatus en bijbehorende contracten werden toegevoegd aan de selectie van de Blues maar de gehoopte chemie bleef uit.

We zijn inmiddels een aantal jaar verder en weer terug waar we begonnen. Het is tijd om terug te gaan naar de tijd dat het ‘’roster’’ van de Blues voornamelijk bestond uit gretige, jonge spelers, aangevuld met enkele ervaren veteranen. Het was een veelzijdig team, en ook het team waar de successen mee zijn gehaald.

Maar bovenal waren die teams onder Coach Joel Quenneville entertainment; leuk om naar te kijken. Ze hadden misschien niet het Stanley Cup playoff succes waar veel fans voor meer dan vier decennia op hoopte, but they sure were a blast!

Bovendien, de teams die dit jaar bij de overgebleven vier horen hebben wel bewezen dat in de NHL van vandaag, iedereen een gooi kan doen richting de Stanley Cup.

En eigenlijk is die onvoorspelbaarheid ook het mooiste, dat is wat sport mooi maakt. Een nieuw economisch systeem met een salary cap tussen de $30- en $40 miljoen met revenue sharing en daardoor een gereguleerde (kleinere) markt zal een spannendere en leukere NHL opleveren.

Kijk alleen maar eens naar teams met salarissen van $60 miljoen zoals Dallas, Colorado en Toronto die nou hun rondjes maken op de golf course (jaarlijks terugkerend fenomeen voor uitgeschakelde teams in de playoffs). Voor Detroit met zijn totaal salaris van $70 miljoen geldt hetzelfde, om over de New York Rangers nog maar te zwijgen die samen met Detroit het meeste uitkeren aan salarissen, maar dit seizoen voor de zevende keer op rij faalde de playoffs te halen. En dat met een team vol supersterren.

Team-eigenaar Tom Hicks van de Dallas Stars ‘’kocht’’ een Stanley Cup in 1999, maar heeft sindsdien hopeloos gefaald om het trucje te herhalen. Het ontbreekt niet aan de wil om te winnen, dat zeker niet, maar om de lange weg naar de Stanley Cup met een team vol goed-betaalde sterren succesvol af te leggen, daar is meer geluk voor nodig dan men verwacht.

‘’Het is iets wat ik op de harde manier heb geleerd’’, vertelde Hicks recentelijk aan de Dallas Morning News. ‘’het is een makkelijke manier om een ster aan te trekken die zichzelf al meerdere malen heeft bewezen maar wiens carriere al over de piek heen is (kijk bvb. naar oud Blues-spelers Pierre Tuergon en Scott Young). Mensen die iets moeten bewijzen werken harder. Dit is zeker waar in het ijshockey’’.

De San Jose Sharks hielden vorig seizoen een grondige schoonmaak. Vette contracten van onder andere Teemu Selanne en Owen Nolan werden gedumpt, waarmee $14 miljoen werd bespaard en de totale begroting werd teruggebracht tot $34.8 miljoen.

Ze hielden de jonge, gretige talenten die waren gedraft of door een goedkope trade waren aangetrokken. Uitendelijk gingen ze in de Western Conference van de 14de, naar de 2de plaats. Dit seizoen is het niet anders, Het team van Coach Ron Wilson maakt nu dus zelfs kans op hun eerste Stanley Cup.

Het totale salaris van de Calgary Flames is slechts $35 miljoen. Zij kregen het uiteindelijk zelfs voor elkaar om de machtige Red Wings, die de reputatie hadden als hockey’s duurste club in de playoffs ($77.8 miljoen), in de tweede ronde naar huis te sturen. De Flames zijn jonger en sneller geworden, maar gaven ook minder geld uit. Gevolg? Hun eerste uitstapje richting de Conference finals in 15 jaar.

Tampa Bay, het derde team overgebleven bij de laatste vier van dit seizoen, hebben enorm succes gehad met een totaal aan salarissen van slechts $33.5 miljoen.

Ook hebben geen van deze teams veel-geprezen sterspelers aan hun selectie toegevoegd tijdens de trade deadline in maart. Ze hielden allen voet bij stuk en kozen ervoor hun jonge talenten te ontwikkelen.

Er is slechts in één uitzondering op deze regel, en dat is die van de Philadelphia Flyers. Dit team aan de oostkust heeft het drie-na-hoogste totaal salaris met $65.1 miljoen van alle playoff gekwalificeerden. Maar goed, dat een financieel sterk team het goed doet, náást teams met een mindere begroting, kan alleen maar een teken zijn van een flexibele en een spannende NHL, zoals die er in de toekomst zou moeten uitzien.

‘’Hockey is de ultieme teamsport’’, zegt Doug Wilson, general manager van de San Jose Sharks. ‘’ Onze spelers begrijpen dat het collectieve succes het allerbelangrijkst is. Ze begrijpen dat individueel succes daar uit voortvloeit. Het gaat erom dat je de karakters van je spelers kunt ontrafelen, en ze daardoor op elkaar kunt afstemmen. Het is geweldig om met talentvolle spelers te werken, maar als het puur gaat om de superster-theorie, dan ben ik er niet van overtuigd dat dat altijd hand in hand gaat met winnen.’’

Wat zijn dan de ingredienten voor een succesvol team in de nieuwe NHL? Nog steeds van groot belang is natuurlijk een goede goalie, liefst een wat jongere die gebruik maakt van de zogeheten ‘’butterfly-style’’.

Voeg daar een solide ‘’stay-at-home’’ defensie aan toe, snelle aanvallers met een goede puck handling en die bereid zijn in alle drie de zones te werken en je hebt het recept voor een succesvol team.

‘’De chemie binnen het team is uitstekend’’, zegt center Mike Ricci van de Sharks. ‘’We werken als een team. Wie de goals maakt, doet er niet toe. We zijn met zijn allen gefocust op hetzelfde doel. We spelen ons systeem. Niemand is boven het systeem, iedereen werkt even hard en daarom zijn we succesvol’’.

‘’Team-eigenaren moeten zich realiseren dat veel geld uitgeven niks uit haalt als je het niet op de juiste manier spendeert’’, legt Sharks verdediger Brad Stuart uit.
Pleau’s recente verklaring dat hij de St. Louis Blues jonger en sneller wil maken en de salarissen wil inkorten is een duidelijke indicatie dat de invloed van de vier finalisten van dit jaar een grote impact hebben. Deze tendens is voelbaar in de gehele NHL.

Geld is niet langer een garantie voor succes.

‘’Als geld je de Stanley Cup garandeert’’, zegt Ron Wilson, ‘’dan zou je gelijk ieders salaris moeten verdubbelen. Maar zo werkt het niet, het gaat om een team.’’

Iedere ijshockey liefhebber zal met grote belangstelling de metamorphose van de NHL volgen als het professionele ijshockey in Amerika de zware taak krijgt zichzelf opnieuw uit te vinden om zijn plek als vierde sport in Amerika terug te veroveren.
 
© Copyright 2003-2004 CoolNHL.nl. Niets van deze site mag zonder toestemming van CoolNHL.nl gebruikt worden. Alles is en blijft eigendom van CoolNHL.nl en hun respectievelijke eigenaren tenzij anders is aangegeven.